Stichting HULP OOST-EUROPA BUURTSCHAP OVERLEEK EN HELPERS
Dit psychiatrisch  ziekenhuis in Zarnesti kunnen we niet vergelijken met West Europese maatstaven. Alles is oud en eigenlijk aan een grote renovatie toe. De jonge directrice werkt met veel toewijding in deze staatsinstelling. Een gedeelte van haar opleiding was op een stage-adres in het westen. Ze heeft een eenvoudig bureau (hier willen we mee zeggen, er licht geen hoogpolig tapijt en glimmende bureaus met leer beklede deuren. Dit maakten we wel eens mee en hadden dan zo onze gedachten hierover) .
In april 1992 zijn we op verzoek van Mihay Hathazy (onze altijd positieve gids, muzikant, vertaler en vriend) uitgenodigd om mee te gaan naar de psychiatrie, daar werd zijn broer verpleegt. Deze broer is later overleden in de instelling na een val!!! De eerste keer dat wij hier kwamen waren we geschokt. Twee personen kop aan kont in een 1 persoons bed, een wel heel weeïg  riekende geur, open gaten in de muren van de gang als verwarming; gasbranders met open vuur en totaal ongeïnteresseerd personeel. Verbijsterend !!!.
Nu zoveel jaar later is er veel veranderd 3 patiënten in een kamer en bij de dames meestal een kleedje op tafel. Vriendelijk personeel. Het is nu meer leefbaar geworden. Helaas blijft het een triest tehuis.
Hoeboeh komt hier tweemaal per jaar en neemt  dan een klein presentje mee voor alle patiënten  ±90 mannen en ±90 vrouwen. Velen krijgen nooit bezoek. Hoeboeh heeft vrij toegang in dit ziekenhuis.
Iets wat vrij uitzonderlijk is. De presentjes (denk hierbij aan een stukje zeep/tandenborstel/tandpasta/drinkbekers en enkele sinasappels ect.) zijn samengesteld door vrijwillig(st)ers in Waterland. In het najaar gaan ook hulpgoederen hier naar toe, veel incontinentiemateriaal, puzzles, borduurhandwerk, schetsboeken, pennen en potloden, ondergoed, verpleegkleding, joggingpakken, plastic matrashoezen en niet te vergeten de gebreide sloffen en gebreide lappen dekens zijn hier zeer welkom.

Financiële hulp gaat niet naar deze staatsinstelling.
Deze groep mensen mag niet vergeten worden. Daarom blijft Hoeboeh hier tweemaal per jaar naar toe gaan en al is het ook maar een klein presentje, het is hier van grote waarde.
Adres: strada Pompilu Dan  Zarnesti provincie Brasov
kijk hier voor meer foto's